Wednesday, October 7, 2009

အဆံုးမွတ္

အလြမ္းေရာင္ရင့္ရင့္နဲ႔
ေၾကကြဲပြင့္ေတြအဆင့္ဆင့္
ဖူးပြင့္ေနလိုက္ၾကပံုမ်ား
တစ္ကမၻာလံုးဆိတ္သုဥ္းေတာ့မလို႔ပါ။

စိတ္ကူးယဥ္လို႔မဆံုးခင္
ငိုေၾကြးစရာေတြပန္ဆင္ေပးခံရသူအဖို႔
အေနထိုင္ခက္ခဲ့ရတာပါ။

ဒါေပမယ့္ေလ...
ပိုးဖလံတစ္ေကာင္ျဖစ္ေနမွေတာ့
မီးပံုထဲဝင္တိုးဖို႔မေၾကာက္ခ်င္ေတာ့ဘူး
မီးလ်ံေတြၾကားမွာတစ္ကိုယ္လံုးမီးတူး
အဲ့ဒီလို...
ကိုယ့္ကုိယ္ကုိယ္လည္းသၿဂၤဳ ိခဲ့ဖူးတယ္။

ငါပ်ိဳးထားတဲ့ရင္ခြင္မွာ
သူမေလွ်ာက္ဖို႔ပါလမ္းေတြေဖာက္ထားပါတယ္
သို႔ေပမယ့္...
ေလွ်ာက္မယ့္သူမရိွေတာ့
ျမက္ပင္ေတြသာကုန္းရုန္းဖူးပြင့္
အလြမ္းဇတ္ကိုခင္က်င္းျပေနေလေတာ့
ငါေျခဆံုးေခါင္းဆံုးကိုရူးခဲ့ရတယ္။

တစ္ကယ္ဆို...
ႏွလံုးသားေတာင္ထိပ္မွာ
အလံျဖဴတလူလူလြင့္ထူေနတာေတာင္
အသိမွတ္ျပဳမခံရသူတစ္ေယာက္အတြက္
ကံၾကမၼာရယ္နင့္မ်က္စိေမွာက္လြန္းပါတယ္ ။ ။

No comments:

Post a Comment